Aktualności

Z głębokim smutkiem informujemy, że 18 lipca 2026 roku po długiej i ciężkiej chorobie zmarł prof. dr hab. Bazyli Tichoniuk, wieloletni pracownik Uniwersytetu Zielonogórskiego, ceniony nauczyciel akademicki, autor ważnych prac naukowych z zakresu językoznawstwa wschodniosłowiańskiego i onomastyki, laureat nagród i odznak, w tym Złotego Krzyża Zasługi. Związany zawodowo z kilkoma uczelniami, prof. Bazyli Tichoniuk aktywnie uczestniczył w życiu społeczności akademickiej, m.in. pełniąc funkcje wicedyrektora Instytutu Filologii Wschodniosłowiańskiej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu czy dyrektora Instytutu Filologii Wschodniosłowiańskiej Uniwersytetu Zielonogórskiego. Był także wykładowcą Akademii im. Jakuba z Paradyża w Gorzowie.

Prof. dr hab. Bazyli Tichoniuk cieszył się powszechnym szacunkiem i był ceniony zarówno za ogromną wiedzę, jak i za wielkie serce, empatię, skromność oraz życzliwość. Pozostawił po sobie nie tylko trwały dorobek naukowy, ale przede wszystkim wdzięczną pamięć wielu pokoleń studentów i współpracowników.

Rodzinie i Najbliższym składamy wyrazy najgłębszego współczucia.
Rektor Uniwersytetu Zielonogórskiego prof. dr hab. Wojciech Strzyżewski
oraz cała społeczność akademicka Uniwersytetu Zielonogórskiego

Ostatnie pożegnanie prof. dr. hab. Bazylego Tichoniuka odbędzie się 24 lipca 2026 r. o godzinie 11:20 na Starym Cmentarzu przy ul. Wrocławskiej w Zielonej Górze.

Profesor dr hab. Bazyli Tichoniuk należał do grona najwybitniejszych polskich badaczy języków wschodniosłowiańskich. Jego zainteresowania naukowe koncentrowały się przede wszystkim wokół onomastyki, ze szczególnym uwzględnieniem antroponimii historycznej, a także historii języka i kultury pogranicza polsko-białoruskiego. Był uznanym specjalistą w zakresie badań nad nazwami własnymi na obszarze północno-wschodniej Polski oraz znawcą historii i rozwoju języków wschodniosłowiańskich.

Urodził się 12.02.1942 roku na wielokulturowym pograniczu, które – jak sam podkreślał – ukształtowało jego zainteresowania badawcze i życiową drogę. Ukończył liceum w Hajnówce, następnie Studium Nauczycielskie w Ełku oraz studia filologii rosyjskiej w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu. Tam rozpoczął swoją karierę naukową, uzyskując stopień doktora na podstawie rozprawy poświęconej nazwom terenowym południowej Białostocczyzny, a następnie stopień doktora habilitowanego za pracę dotyczącą antroponimii południowej Białostocczyzny w XVI wieku. W 2002 roku otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych, odbierając nominację profesorską z rąk Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Z Uniwersytetem Zielonogórskim związał się w 1990 roku.

Przez wiele lat kierował Zakładem Językoznawstwa Wschodniosłowiańskiego w Instytucie Filologii Wschodniosłowiańskich. Pełnił również funkcję Dyrektora Instytutu Filologii Wschodniosłowiańskich, a następnie Dyrektora Instytutu Neofilologii. Z ogromnym zaangażowaniem rozwijał badania nad językami, literaturą i kulturą narodów wschodniosłowiańskich oraz budował współpracę naukową z licznymi ośrodkami akademickimi w Polsce i za granicą. Dzięki jego działalności zielonogórski ośrodek slawistyczny zyskał uznanie jako ważne miejsce badań nad językami i kulturami Europy Wschodniej.

Dorobek naukowy Profesora Tichoniuka obejmuje liczne publikacje poświęcone onomastyce słowiańskiej, zwłaszcza antroponimii pogranicza polsko-białoruskiego oraz historii języka. Szczególne miejsce zajmuje monografia Imiona i ich formy na pograniczu polsko-białoruskim od XVI wieku do roku 1839, wysoko oceniona przez środowisko naukowe. Jego prace były znane i cytowane również poza granicami Polski, przyczyniając się do rozwoju badań nad językiem białoruskim oraz historycznym nazewnictwem słowiańskim. Był promotorem licznych prac magisterskich oraz rozpraw doktorskich, wychowując kolejne pokolenia badaczy języka i kultury słowiańskiej. Należał do Polskiego Towarzystwa Białorutenistycznego, aktywnie uczestnicząc w życiu naukowym środowiska slawistycznego.

Prof. dr hab. Bazyli Tichoniuk był nie tylko wybitnym uczonym, lecz także cenionym nauczycielem akademickim, wychowawcą wielu pokoleń studentów oraz życzliwym i wymagającym mentorem. W kontaktach z ludźmi imponował kulturą osobistą, otwartością i szacunkiem dla różnorodności kultur. Sam określał siebie mianem „człowieka pogranicza” – słowa te najlepiej oddają zarówno jego drogę życiową, jak i naukową pasję poznawania świata na styku języków, narodów i tradycji. Odejście Profesora Bazylego Tichoniuka jest wielką stratą dla społeczności Uniwersytetu Zielonogórskiego oraz całego środowiska językoznawców i slawistów.